آسیب دیدن نورونیهای عصبی در بیماری دیابت را نوروپاتی میگویند. تقریباً نیمی از افرادی که مبتلا به دیابت هستند درجاتی از نوروپاتی را تجربه میکنند. این نوع عارضه در بیمارانی بیشتر است که به مدت چند سال است دچار دیابت مزمن هستند. اگر با رعایت رژیم غذایی و فعالیتهای بیشتر روزانه به کاهش قند خون خود کمک کنید عوارض ناشی از نوروپاتی به کمترین میزان خود میرسد. انواع نوروپاتی دیابتی به شرح زیر است:
1- نوروپاتی محیطی
مهمترین شکل نوروپاتی در بیماران دیابتی نوروپاتی محیطی است. در این نوع عارضه عصبهای دست و پا تحت تأثیر قرار میگیرند. نوروپاتی محیطی ابتدا از پا شروع شده و سپس در دستها نیز ظاهر میشود.
علائم نوروپاتی محیطی:
- گزگز پاها
- دردهای عضلانی
- حساس شدن پوست پا به تماس
- خواب رفتن دست و پا
- احساس ضعف در پا هنگام پیادهروی
برخی از علائم بالا مانند درد و گزگز پاها در شب شدت بیشتری دارند. برخی علائم پس از مدتی متوقف میشوند اما احساس خوابرفتگی و بیحسی دست و پا و نیز احساس سردی دست و پا طولانیتر بوده و افراد دیابتی چنین علائمی را بیشتر تجربه میکنند.
درصورتیکه نوروپاتی درمان نشود ممکن است فرد دچار بیحسی دائمی در اندامها شود. اگر اعصاب دستگاه گوارشی دچار آسیب شوند مشکلاتی مانند حالت تهوع، استفراغ و اسهال ایجاد میشوند.
علائم بیماری نوروپاتی محیطی
2- نوروپاتی خودکار (اتونومیک)
در این نوع نوروپاتی نورونهای اعصاب خودمختار که ارگانهایی مثل مثانه، رودهها و اعضای تناسلی را کنترل میکنند تحت تأثیر قرار میگیرند. ازکارافتادن عملکرد مثانه در دیابتهای پیشرفته حاصل نوروپاتی اتونومیک یا خودمختار است. هنگامیکه چنین اتفاقی برای مثانه رخ دهد اعصاب مثانه قادر نخواهند بود به فشارهای ناشی از پر شدن مثانه پاسخ دهند و به همین دلیل ادرار در مثانه باقیمانده و عفونتهای ادراری شکل میگیرند.
این نوع از نوروپاتی قادر است که نورونهای اعضای تناسلی را تضعیف کرده و عملکرد جنسی را مختل کند. زمانی که نوروپاتی خودمختار روده را درگیر کند علائم آن همچون اسهال و یبوست مزمن ظاهر میشوند و این بدان معناست که اعصاب پیرامون رودهها دیگر قادر نیستند به فعلوانفعالات داخل روده پاسخ دهند. معده نیز از دیگر اعضای داخلی بدن است که از دست نوروپاتی اتونومیک در امان نیست. با آسیب دیدن اعصاب پیرامون معده علائمی نظیر تهوع و استفراغ و نفخ بروز میکند.
0 Comments