ورزش و فعالیت ورزشی

ورزش و فعالیت ورزشی

فعالیت بدنی برنامه ریزی شده، سازمان یافته و تکراری است که با هدف بهبود یا حفظ سلامت و تناسب اندام انجام می شود. بنابراین ورزش به معنای فعالیت بدنی برنامه ریزی شده، روشمند و دارای هدف است. تمامی اشکال فعالیت بدنی منظم با شدت و مدت کافی می توانند برای سلامت سودمند باشند. همچنین برخی از فعالیت ها که با اختیار انجام می شود و لذت بخش است (مانند تفریحات فعال) در مقایسه با پرداختن به سایر فعالیت های بدنی مرتبط با شغل یا فعالیت بدنی حین خانه داری روزانه که اجباری است، ممکن است سودمندی بیشتری برای سلامتی جسم و روان داشته باشد.

رفتار کم تحرک

شامل هر نوع رفتار در حین بیداری، با مصرف انرژی کمتر است. نشستن، تکیه دادن و دراز کشیدن از نمونه های رفتار کم تحرک می باشند. شواهد اخیر نشان داده اند که عادت به رفتار کم تحرک (مانند نشستن برای مدت طولانی) با چاقی و ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و دیابت و مرگ و میر کلی مرتبط است.

انواع فعالیت های بدنی

فعاليت بدنی را برحسب ميزان انرژي مصرف شده در ضمن فعاليت به انواع سبك، متوسط و شديد گروه بندی كرده اند.

فعاليت بدنی با شدت متوسط: فعاليتی است که منجر به افزايش تعداد ضربان قلب و دفعات تنفس می شود، ولی اين افزايش به حدی نيست که مانع صحبت کردن فرد شود.

فعاليت بدني شديد: فعاليتی است که در حين انجام آن، فرد به علت افزايش تعداد دفعات تنفس و نفس نفس زدن نمی تواند به راحتی صحبت کند.

روش ديگر، دسته بندی فعاليت بدنی به دو گروه هوازی و بیهوازی است.

فعالیت های هوازي: فعالیت های با شدت متوسط و مدت به نسبت طولاني هستند که گروه های عضلاني بزرگ را فعال می کنند و انرژي موردنیاز براى اين نوع فعالیت ها، به طورعمده از طريق سيستم هوازي تامين می شود. نمونه های فعالیت های هوازي شامل دويدن آرام، طناب زدن، پیاده روی تند، شنا و دوچرخه سواری با سرعت كم و متوسط هستند.

فعالیت های غير هوازي: فعالیت هایی هستند كه مصرف انرژي بدون دخالت اكسيژن انجام می شود. اين نوع فعالیت ها براى بيماران مبتلا به نارسايي قلبي مناسب نيست.